Vanavond ga ik al naar de luchthaven en laat ik Karolien hier alleen achter. Nuja, alleen… Ze krijgt telefoontjes genoeg van Afrikanen die willen afspreken :) En ze verhuist naar Red Chilli backpackers waar ze zeker nog veel muzungu-gezelschap zal vinden!
Deze week was best wel vermoeiend, want we moesten vaak op en af naar de wijk Mbuya (zo’n 7 km). Niet ver, maar het verkeer zit hier zo vast dat we er toch veel tijd mee verloren. Wachten is deel van ons leven geworden: wachten op ontbijt, wachten tot een taxi-busje vol zit, wachten tot dat busje uit het taxipark geraakt, aanschuiven in de files… om dan op tijd aan te komen op onze afspraak met een chairman van de wijk (lokale voorzitter) die ons nog eens een uur laat wachten.
Soms zijn we de files zo beu dat we eens te voet van ons studiegebied naar een restaurant te wandelden (2u stappen). Het was dan ook wel niet zomaar een restaurant maar hét Belgische ‘le Chateau’ waar we nog eens stoofvlees met kroketjes konden eten, daar moet je iets voor over hebben! Onze gids Hamidah kon het niet geloven: als je het kan betalen, wandel je niet maar pak je een bodaboda (brommer) of taxi. Haar grootmoeder had haar al gezegd dat ze vermagerd was (geen compliment hier) en vroeg zich af of ze aan de drugs zat. Niet dus, ze werkt gewoon hele dagen met blanken die veel wandelen… De arme mensen uit de sloppenwijk van Mbuya wandelen anders ook veel, merken we in de interviews. Daarnaast leerden we ook hun andere bezigheden kennen. Sommigen hadden als job ‘hun kamer verhuren, aan vrachtwagenchauffeurs en zo’. Nadat we vroegen waar ze dan zelf sliepen als een kamer verhuurd was, kregen we langzaamaan door dat we in een prostitutiewijk zaten! Een andere keer dat we door een sloppenwijk liepen, hadden ze een koord over de weg gespannen en lieten ze ons betalen eer we doormochten. Een bijdrage voor de rioleringswerken die ze daar bezig waren! Nu nog hopen dat het echt daarvoor gebruikt wordt…
Gisteren, vrijdag, waren we weer uitgenodigd op een trouwfeest. Deze keer was het in een deftige zaal en sprak de bruidegom zelfs Nederlands! Hij werkte al 10 jaar in Nederland, dus kregen we opeens een ‘hartelijk bedankt’ compleet met Hollands accent te horen, grappig. Karolien kreeg ook nog een geweldig (goedbedoeld) compliment: “Talking about hips: yours are big!!”. Karolien haar gezicht was goud waard :) Waarna uiteraard nog een hele discussie volgde over schoonheidsidealen…
Vandaag neem ik afscheid van Kampala, met nog een ontbijt bij een Indische buur deze morgen en straks misschien nog een bezoekje aan de Hindu-tempel… Tot snel, in levende lijve!
Els
Foto met bruid (naast Karo) en de kerel die ons uitnodigde (daarnaast) en het geweldige compliment gaf
spoorweg in Mbuya met hutjes op relatief korte afstand
Hey meisje,
BeantwoordenVerwijderenVoor Els is het avontuur afgelopen, en voor jou begint het ook serieus af te korten. Joepie, ben blij dat het bijna voorbij is!! Heb u al hard gemist!!!
Wat een mooie foto's van de safari, en wat een leuke verhalen!! Echt fijn om te lezen!!
Maar het verhaal van de muis en het nijlpaard. Brrrr ik had in mijn broek gedaan.
Oke meid, ik ga nog efkes genieten van het mooie weer (want lang zal het niet duren, ze voorspellen nog onweer vandaag). Ne mens moet nu echt zijn batterijen opladen, want mee al da triestig regenweer hier, je wordt er ni echt gelukkiger van.
Dikke zoen en tot snel xxxx
Fieke
hé muzungu
BeantwoordenVerwijderendag els
blij dat ik je nog kan "lezen"
ik hoop dat je een geweldige tijd hebt gehad daar in kampala, veel gezien en geleerd en veel genoten! maar dat kan nie anders he als je met zo n lieve meid op stap bent (...en ik spreek uit ondervinding!)!!
verder wens ik je een goede terugreis en ik wed dat er veel mensen je met open armen ontvangen!
en voor volgende week... dat lukt zeker!
misschien ontmoet ik je wel eens via karolien, ergens in leuven...met ne goeie stella!
dag karo
hoop dat het straks wat meevalt?
en de verhuis naar red chili, nieuwe mensen leren kennen en weer nieuwe ervaringen opdoen en als je kan nog zoveel mogelijk schrijven he
je kan het bijna vastpakken...24september
maar je zal zien dat je weer tijd te kort gaat hebben, daar ben ik zeker van. ik hoop dat je nog 2 fijne weken gaat hebben.
en nog veel foto's maken he
oh ja... leeft muisje nog?
XXX bie
Lieve Els en Karolien
BeantwoordenVerwijderenGelukkig heb je kunnen genieten van Le Chateau, de bruiloft, ... naast het onderzoekswerk. Wij tellen af, en hopen dat de dreiging in Caïro afneemt en de rust er op 9/11 terugkeert op de luchthaven.
http://www.knack.be/nieuws/buitenland/egypte-drie-doden-bij-rellen-aan-israelische-ambassade/article-1195101226389.htm
en
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/mediatheek/nieuws/buitenland/1.1107045
en
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110910_00062611
We hopen dat Els een goede terugreis zal hebben, en we spannen geen koordje; onze bouwwerken zijn afgerond.
Karolien, we wensen je een goede tweede thuis bij de Red Chilli muzungu. Veel plezier, met zoveel goedbedoelde complimenten.
Bie, gij hebt daar precies ne neus voor... muisje is er niet meer. Mijn eerste ochtend alleen in Kampala werd ik meteen geconfronteerd met een dode muis, gevangen door de muizenval. Kunde da nu geloven?? En echt morsdood, he, neusje vast in de val en zo da tongeske er half uit. Jakkes! Maken dat ik hier uit dat hotel weg ben, op naar Red Chilli (daar zijn hopelijk geen muizen, maar heb er al wel aapjes gespot...)
BeantwoordenVerwijderenKarootje
BeantwoordenVerwijderenoh nee, das wel straf!
allee zie het maar als een nieuw begin, een frisse start, en natuurlijk hoop ik voor jou geen muizen meer in red chilli.
wij zijn net terug van bezoek aan moemoe, ons kia nu wandelen met azou,in de regen, nog maar eens! gisteren 1,te warme, zomerse dag gehad, dat hier tegenwoordig altijd eindigt met onweer, nu viel het uiteindelijk nog mee, alleen uren aan stuk constant lichtflitsen (bliksem) in de avondlucht!
voor de rest gaat hier alles gewoon zn gangetje. morgen weeral werken se en hoop dat jij energie boost vindt om door te gaan en er nog stevig in vliegt. ben weeral nieuwsgierig naar wat je één vd volgende dagen mee maakt!
dag meid
en soigneer de aapjes dan maar!