all alone in Red Chilli

Hey daar!

Nu de avonden toch een beetje eenzamer zijn én het internet gratis, zal ik me de komdende dagen eens goed laten gaan op deze blog! Vertrek van Els is goed verlopen, ze is goed aangekomen, met een beetje vertraging. En de drum die ze voor Pieter mee had heeft de reis ook overleefd! Wat dus niet gezegd kan worden van het muisje dat zondagmorgen lekker geplet zat tussen de muizenval. Ook ne goeie morgen. De overstap naar Red Chilli is goed verlopen, ben hier ondertussen al wat geïnstalleerd. Ook al zijn de douche en wc's gemeenschappelijk, toch zijn ze stukken beter dan in Bativa! Die straal die hier uit de douche komt heb ik welgeteld al 4 weken niet meer gezien. En de warmte van dat water... en de properheid van die wc's... Echt een Afrikaanse droom :) Mijn kamertje is ook best wel cozy, met zo'n typisch Afrikaans dekbed. Ik zou er eigenlijk een foto van moeten nemen en posten. Van de aapjes die hier rondhangen heb ik wel wat schrik, want er liggen koekjes in mijn kamer, hopelijk sluipen die niet stiekem binnen als ik naar toilet ga ofzo. Het eten is hier ook wel topi, een heel uitgebreid menu om uit te kiezen, snel klaar, lekker én goedkoop. Gisteren BBQ voor 3 euro gegeten. Topperke. En ook al gezelschap gehad, gisteren een Japanneeske en vandaag loopt het hier ook wel vol volk, heel gezellig en sfeervol!

Heb vandaag ook hard gewerkt, heb overal gezeten: vertrekkende van beneden in het moeras tot boven op de heuvel in een villa van een Deense expat. Heel interessant, die contrasten. Al verbaasde het me wel dat zo dicht bij dat moeras, waar je eigenlijk heel arme mensen verwacht, er echt nog wel deftige huizen stonden (wel relatief nieuw) en dat die mensen toch niet van de armsten waren. 't Is hier echt wel een mix! Moeilijk om er een patroon in te zien. Hopelijk komt da nog wel als ik het allemaal verwerk :) Ik kreeg van die Deense madam wel een paar afkeurende blikken toegeworpen toen ze hoorde dat ik gebruik maakte van die "roekeloze boda-boda's" en dat dan zelfs nog zonder helm. Of was het nu omdat ze mijn stinkvoeten rook aangezien ik mijn schoenen moest uitdoen daarbinnen. Wie weet. Dat komt er dan van, van die comfortabele stapsandalen!

Een soort patroon zie ik wel op gebied van tevredenheid over de woonlocatie: in het centrum waren die allemaal heel lovend over hun wijk. Zelfs in de krottenwijk daar vond ik dat ze nog levenslustig waren. Maar hier is dat anders, als ze konden zouden ze allemaal terug naar hun dorp gaan, ze vinden het hier maar niks. Zelfs die rijke vrouw was voornamelijk aan het klagen, over het verkeer dan wel.

Ik klaag niet: ik heb een goei bed, electriciteit, water, propere douche & wc, lekker en goedkoop eten, vandaag niet nat geworden (in tegenstelling tot gisteren, wat eigenlijk mijn relax-dag-aan-het-zwembad had moeten worden... niet dus). Met mij dus alles goed. Al ben ik toch aan't aftellen om de vrienden en familie terug te zien. En het liefje natuurlijk.

Tot snel weer, ik ga proberen voor Daisy wat meer verhaaltjes van de locals te onthouden en op te schrijven!